I was hoping not to write the saddest line this moment..But if I do..please bare with me..
Kagabi pa ngpplayback sa utak ko ang kantang to..
In my place, in my place
Were lines that I couldn't change
I was lost, oh yeah
I was lost, I was lost
Crossed lines I shouldn't have crossed
I was lost, oh yeah
Yeah, how long must you wait for it?
Yeah, how long must you pay for it?
Yeah, how long must you wait for it?
Oh for it?
Madaming unanswered questions na ewan ko ba kung bakit paulet ulet na uniikot sa utak ko..Bakit ako ngsstay? bakit ako andito?
Humahanap sana ako ng magandang timing nung super happy pa ko para makapag-sulat ng inspiring blog but then again kelangan ko pa palang masaktan ulet para lang tumayo at hawakan ang keyboard na to. Actually, mahirap tumayo.. ayaw ko talagang kumilos pero ayoko ng pakiramdam ng quicksand.. hindi ko alam kung strong ba talaga ako o ngppretend lang ako katulad ng lage ko ginagawa.. Ok kahit hindi talaga!
Madaming beses na ko napunta sa scenario na nahihirapan ako at ang lagi kong ginagawa ay mag-escape at tumihimik nalang..pero bakit hindi ko magawa ngaun.. "Hands down ako sayu" can't make me feel better. Ewan, walang salita na makakapagpa-ok sa akin ngaun.
Mixed field agglutination: Galit na naiinis na hindi ko talaga maintindihan..sana galit nalang talaga ko para alam ko panu ihahandle tong nararamdaman ko.


No comments:
Post a Comment
what other people can say.........